چهارمین شماره از مجموعه «ترجمان اندیشه یونسکو» منتشر شد.
در این گزارش به تاثیر الگوریتم ها بر نابرابری های موجود در فضای رقابتی اشتغال پرداخته و اثرات هوش مصنوعی بر کاهش این نابرابری ها بررسی شده است. در این سند تأکید شده است که هوش مصنوعی می تواند ابزاری بـرای توانمندسازی زنان باشد؛ اگر در طراحی، سیاست گذاری و کاربست آن، صدای زنان شنیده شود، تنوع فرهنگی و اجتماعی دیده شود و عدالت، شفافیت و پاسخ گویی به اصولی غیرقابل چشم پوشی تبدیل شوند.
جهت دریافت کتابچه «هوش مصنوعی و زندگی کاری زنان» کلیک کنیدPDF.
پیشگفتار کتابچه:
سندی که پیش رو دارید – «هوش مصنوعی و زندگی کاری زنان» – ما را با یکی از حساس ترین و در عین حال تعیین کننده ترین پرسش های عصر دیجیتال روبه رو می کند:
آیا هوش مصنوعی می تواند به کاهش نابرابری ها کمک کند، یا خطر آن وجود دارد که نابرابری های تاریخی را در قالبی نو بازتولید کند؟
این گزارش نشان می دهد که فناوری ها هرگز خنثی نیستند. الگوریتم ها در فضایی نابرابر وارد می شوند؛ فضایی که در آن زنان، در بسیاری از جوامع، با دسترسی کمتر به فرصت ها، مهارت ها و منابع وارد بازار کار می شوند. اگر آگاهانه عمل نکنیم، هوش مصنوعی می تواند همان الگوهای تبعیض آمیز گذشته را با سرعت و مقیاسی بی سابقه تقویت کند.
در عین حال، این سند حامل پیام امید نیز هست. هوش مصنوعی می تواند ابزاری برای توانمندسازی زنان باشد؛ اگر در طراحی، سیاست گذاری و کاربست آن، صدای زنان شنیده شود، تنوع فرهنگی و اجتماعی دیده شود و عدالت، شفافیت و پاسخ گویی به اصولی غیرقابل چشم پوشی تبدیل شوند.
این ترجمه و تلخیص، چهارمین شماره از مجموعه «ترجمان اندیشه یونسکو» است؛ تلاشی برای گشودن فضایی آگاهانه تر برای گفت و گو درباره آینده کار، فناوری و عدالت اجتماعی در ایران. امید آنکه این سند، نه فقط منبعی برای مطالعه، بلکه دعوتی برای تأمل و مسئولیت پذیری باشد.
آینده را فناوری به تنهایی نمی سازد؛ انسان ها آن را طراحی می کنند.
پاینده ایران، و به امید آینده ای عادلانه تر برای زنان و مردان این سرزمین.
دیدگاه‌ها ۱
عالی بود 👏
جذاب بود ممنون!