خشمگينم از بدعهدى‌ها و باج‌خواهى‌هاى خارجى و دل‌خونم از تفكرات بسته و بى‌كفايتى‌هاى داخلى. به عنوان يك ايرانى كه عميقا دل در گروى اين آب و خاك دارد، دغدغه‌ها و گلايه‌هاى جدى زيادى دارم كه قطعا الان وقت مناسبى براى بيان آن‌ها نيست.
اما خواستم بگويم در همين اوضاع نابسامان، به سهم خودم، براى فرداى بهترِ ايران خواهم كوشيد. بيشتر و مصمم‌تر از پيش. اميد، بزرگترين سرمايه زندگى است. دوست ندارم اين سرمايه را راحت و سريع از دست بدهم.
من نمى‌توانم و نمى‌خواهم به اين نامِ بزرگ بى‌تفاوت باشم:
ايران…ايران..ايران.
دیدگاه‌ها ۰
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.