هر چه مى‌خواهيد از ما بگيريد اما اميدمان را نه!

اردیبهشت, 1397 بدون نظر دست نوشته‌

 خشمگينم از بدعهدى‌ها و باج‌خواهى‌هاى خارجى و دل‌خونم از تفكرات بسته و بى‌كفايتى‎هاى داخلى. به عنوان يك ايرانى كه عميقاً دل در گروى اين آب و خاك دارد، دغدغه‎ها و گلايه‎هاى جدى زيادى دارم كه قطعا الان وقت مناسبى براى بيان آن‎ها نيست.

اما خواستم بگويم در همين اوضاع نابسامان، به سهم خودم، براى فرداى بهترِ ايران خواهم كوشيد. بيشتر و مصمم‎تر از پيش. اميد، بزرگترين سرمايه زندگى است. دوست ندارم اين سرمايه را راحت و سريع از دست بدهم.

من نمى‎توانم و نمى‎خواهم به اين نامِ بزرگ بى تفاوت باشم:
ايران…ايران..ايران.

برچسب‌ها

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *