اگرچه که دیوارها و ویترین‌های تعداد قابل توجهی از سازمان‌های ایرانی، پُر از گواهینامه، تقدیرنامه و تندیس است اما در کفِ سازمان (جایی که محصولات و خدمات آن تولید و ارائه می‌شود)، کمتر، شایستگی‌های بارزی وجود دارد یا حداقل به اندازه دیوارهای آن درخشان نیست.
این موضوع من را یادِ ژنرال‌های جنگ‌ندیده‌ای می‌اندازد که روی سینه‌شان، «مدال» و «نشان»، ردیف شده است، اما قادر نیستند حتی یک‌روز، میدان جنگ را به‌درستی و با تلفات کم و دستاوردهای قابل توجه اداره کنند.
لطفا در کنارِ انرژی گذاشتن برای آراستنِ سر و صورتِ سازمان خود، کمی هم به فکرِ باطنِ زیبا باشید!
پی‌نوشت ۱: به دلیل دغدغه جدی‌ام در خصوص این موضوع، در اکثر سخنرانی‌ها، به‌اقتضای مخاطبانم، به آن اشاره می‌کنم.
پی‌نوشت۲: ویدئوی حاضر، مربوط به سخنرانی‌ام در مراسم شب تحول دیجیتال ایران (بهمن ۹۷، سالن همایش‌های بین‌المللی صداوسیما) است.
Podcast: Play in new window | Download
دیدگاه‌ها ۰
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.